نموده ، انتهى . بيستم ملا على بهمن‌على كه در ( 1310 ) بيايد . بيست و يكم آقا عليشاه محلاتى كه در ( 1219 ) بيايد . بيست و دوم ميرزا عيسى علىآبادى كه در ( 1250 ) بيايد . بيست و سوم فتح اللّه خان شيبانى كه در ( 1242 ) بيايد . بيست و چهارم نواب حاج فضل اللّه ميرزا كه در ( 1210 ) بيايد . بيست و پنجم مانكچى صاحب زردشتى كه در ( 1230 ) بيايد . بيست و ششم ميرزا محمد خان سپهسالار فرزند امير گونه خان قاجار كه از رجال معروف دربار ناصرى است ، و در « طرائق 3 : 194 » دربارهء او نوشته كه با مرحوم رحمتعلى شاه اظهار ارادت و اخلاص مىنمود ، و با گرفتارى جاه و منصب ؛ طريق سلوك مىپيمود و مايل بصحبت درويشان بود ، و در سال 1273 كه دولت ايران را با انگليس در حدود بوشهر جنگ افتاد بسردارى كل سپاه ظفر پناه بشيراز آمد و تجديد عهد قديم از خدمتش نمود و تا در شيراز توقف داشت مفارقت حضرتش را روا نداشت ، انتهى . و در « مطلع الشمس 2 : 373 » فرمايد كه وى در سنه 1283 بپيشكارى جلال الدوله فرزند ناصر الدّين شاه كه در آن وقت حكومت خراسان را داشت منصوب شد و در ( ص 374 ) فرمايد در وقت نماز صبح 17 صفر سنه 1284 در مشهد وفات كرد ، و بمسطورات ( ص 222 ) در شمال توحيدخانه مباركه برابر درب حرم دفن شد ، و در « طرائق » صفحه مذكوره فرموده : از آثار خيريه او مسجد و مدرسه‌اى است در محله حياط شاهى طهران ، و دو پسر از وى باقى ماند كه هر دو داماد شاه و از مخلصين أولياء اللّه بودند . اكبر محمد مهدى خان اعتضاد الدوله ، و ديگر حسين خان اعتضاد الملك و هر دو قبل از شهادت شاه شهيد وفات كردند ، انتهى . بيست و هفتم حاج آقا محمد منور عليشاه فرزند حاج محمد حسن كه عم صاحب عنوان بوده و در سال ( 1224 ) بيايد . بيست و هشتم ، مرحوم محمد ابراهيم خان نظام الدوله نورى كه در ( ص 195 ) وى را عنوان نموده ، و حكايتى از او نقل كرده كه متضمن پيشگوئى صاحب عنوان در گرفتارى طايفه نوريه و عزل صدر اعظم ميرزا آقا خان بوده ، و او در سلخ ج 2 سنه 1314 در طهران وفات كرده .